Gruca Adam
Gruca Adam – ur. 3.12.1893 w Majdanie Sieniawskim, zm. 3.06.1983 w Warszawie; lekarz, ortopeda. W 1913 rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Lwowskim. W czasie I wojny światowej pracował jako lekarz w armii austriackiej. Brał udział w obronie Lwowa oraz w wojnie polsko-bolszewickiej. Po zakończeniu wojny kontynuował studia medyczne. Ukończył je 24.06.1922. Rozpoczął pracę jako młodszy asystent w Klinice Chirurgicznej prof. Hilarego Schramma. Odbył zagraniczne studia w ośrodkach ortopedycznych w Bolonii, Paryżu oraz Londynie. W 1928 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy O skostnieniach pozaszkieletowych. 15.02.1931 został ordynatorem oddziału chirurgicznego Szpitala Ubezpieczalni Społecznej we Lwowie. W 1938 objął funkcję ordynatora chirurgii dziecięcej w szpitalu św. Zofii. W tym samym roku uzyskał tytuł profesora. W czasie II wojny światowej w 1940 został kierownikiem Kliniki Chirurgii Ogólnej w Instytucie Medycznym. W 1941 objął kierownictwo Kliniki Chirurgii Dziecięcej i Ortopedii. W 1943 opuścił Lwów i udał się do Krakowa. Pracował w ambulatorium Polskiego Czerwonego Krzyża do 1945. W 1945 przeprowadził się do Warszawy. Rozpoczął pracę w Centralnym Instytucie Urazowym, później w Akademii Medycznej. Z jego inicjatywy rozpoczęto budowę Kliniki Ortopedii. Przyczynił się do utworzenia przy klinice warsztatów ortopedycznych, które wytwarzały protezy oraz aparaty ortopedyczne, a także narzędzia i przybory operacyjne. W latach 1952-1966 był krajowym specjalistą do spraw ortopedii. Specjalizował się w chirurgii ortopedycznej. Badał wrodzone wady narządów ruchu. Był autorem nowych technik operacyjnych oraz urządzeń i narzędzi ortopedycznych. Jako pierwszy dokonał operacyjnego usunięcia zwichnięcia biodrowego. Zastosował pogłębianie panewki zamiast powszechnego w użyciu daszka. W przypadku zwichnięć zastarzałych zaproponował przeprowadzenie zabiegów stawotwórczych, zamiast stosowanego dotychczas usztywnienia lub osteotomii korekcyjnych. Największym jego dziełem było trzytomowa monografia Chirurgia ortopedyczna. Opisywała leczenie zabiegowe narządów ruchu i zawierała własnoręczne rysunki Adama Grucy. W 1964 przeszedł na emeryturę.
Źródła: Historia PTOiTR, http://web.archive.org/web/20161031134638/http://ptoitr.pl/towarzystwo/historia-ptoitr.html [dostęp: 2.09.2020]; S. Malawski, Życiorys prof. dra hab. med. Adama Grucy, „Postępy Nauk Medycznych” 2010, nr 2; Prof. Adam Gruca (1893-1983), http://www.adamowka.pl/gmina/prof-adam-gruca-1893-1983/ [dostęp: 2.09.2020].