Geisler Edward

Z Słownik polskiej modernizacji

Geisler Edward – ur. 29.10.1884 w Warszawie, zm. 7.10.1966 w Gdańsku; inżynier mechanik, konstruktor, pionier organizacji produkcji. W latach 1901-1904 studiował nauki mechaniczne w Instytucie Politechnicznym w Warszawie. Kontynuował je na Politechnice Ryskiej w latach 1906-1908. Uzyskał stopień inżyniera mechanika. Pracował w Szkole Budowy Maszyn i Elektrotechniki H. Wawelberga w Warszawie. Prowadził wykłady z przedmiotu dotyczącego obróbki metali. Był konstruktorem w fabryce obrabiarek „Gerlach” w okresie 1916-1917. W 1921 został powołany na funkcję kierownika Katedry Obróbki Metali na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej. W latach 1923-1924 dziekan Wydziału Mechanicznego. W połowie lat 20. założył we Lwowie pierwszy w Polsce Instytut Psychotechniczny we Lwowie i pełnił w nim funkcję jego przewodniczącego do 1939. Wspólnie z prof. Stanisławem Płużańskim analizował aktualną sytuację przemysłu obrabiarkowego i przygotował plany produkcji tych urządzeń. Opracowane przez niego projekty zostały uwzględnione w trakcie budowy zakładów przemysłowych w ramach Centralnego Okręgu Przemysłowego. Zaprojektował fabrykę obrabiarek „H. Cegielski” w Rzeszowie. Był doradcą fabryki H. Cegielski w Poznaniu. Jego zainteresowania naukowe skupiały się na badaniu zagadnień systemu zamienności części maszyn. Zajmował się konstruowaniem środków produkcji, projektowaniem procesów technologicznych i funkcjonowania fabryk, metodyką określania kosztów wytwarzania, a także psychotechniką. Stworzył m.in. metodę obliczania kół zębatych. Opracował nowe projekty frezarki, docieraczki do kół zębatych oraz wiertarek do blach okrętowych. Prowadził prekursorskie w Polsce badania w zakresie ekonomii pracy, obliczania czasu roboczego i kosztów wspólnych w procesie produkcyjnym. W czasie II wojny światowej prześladowany przez NKWD. W 1945 przeprowadził się do Gdańska, gdzie współorganizował Politechnikę Gdańską. Pełnił funkcję prorektora uczelni. Stworzył w niej Laboratorium Obrabiarkowe. W latach 1945-1960 kierownik Katedry Obróbki Metali. W okresie od 1957-1959 prezes Gdańskiego Oddziału Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa.

Źródła: K. Grelak, Profesor Edward Tadeusz Geisler jako naukowiec i doradca organizacyjny, „Organizacja i Kierowanie” 1996, nr 2; B. Maziak, Naukowcy Politechniki Lwowskiej siłą napędową odbudowy i rozwoju polskiej Politechniki w Gdańsku od 1945 r. Wspomnienia, http://www.lwow.com.pl/semper/lwowiacy-w-gdansku.html [dostęp: 24.10.2019]; A. Śródka, Uczeni Polscy XIX-XX stulecia, t. 1, Warszawa 1994.