Diora
Diora – przedsiębiorstwo z branży elektronicznej założone 8.11.1945. Pod kierownictwem prof. Wilhelma Rotkiewicza z Politechniki Warszawskiej rozpoczęto produkcję pierwszych odbiorników radiowych. W 1947 została zakupiona w Szwecji licencja na produkcję superheterodynowego radioodbiornika „AGA”. W 1948 zespół prof. Rotkiewicza stworzył pierwszy polski odbiornik superheterodyna „Pionier”. Radioodbiornik był produkowany w różnych odmianach: „Mazur”, „Promyk” (do 1968), „Polonez” (wyposażony w gramofon – była to pierwsza krajowa konstrukcja gramofonu). Sam „Pionier” był produkowany do 1956. Pod koniec 1951 rozpoczęto rozbudowę zakładu, która zakończyła się w 1953. W latach 50. XX wieku uruchomiono seryjną produkcję kondensatorów zmiennych. Produkowano skale radiowe według projektu inż. Kazimierza Lewiego, a także rdzenie ferromagnetyczne. W 1955 w asortymencie zakładu pojawił się nowy odbiornik „Śląsk”. Było to pierwsze krajowe urządzenie posiadające obrotowy przełącznik zakresów o bardzo dobrych parametrach do odbioru fal średniej i krótkiej częstotliwości. W 1957 zbudowano odbiornik „Podhale”. Był przystosowany do odbioru fal w zakresie UKF. W tym samym roku opracowano znak firmowy „Diora”, którego projektantami byli Michał Tyburkiewicz i Jerzy Malanowski. W 1960 rozpoczęto produkcję „Kosa”. Był to pierwszy odbiornik wyprodukowany przez montaż drukowany. „Krokus” był odbiornikiem z nową konstrukcją – przenośny walizkowy, z możliwością zainstalowania w samochodzie. W 1959 zakład rozpoczął produkcję telewizorów. W 1961 rozpoczęto realizację projektu telewizorów „Aladyn” charakteryzujących się niezawodną konstrukcją. W 1964 powstała „Tosca” z kineskopem o kącie odchylenia 110 stopni. Następnie wyprodukowano 23-calową „Szeherezadę”. W 1972 pojawił się stereofoniczny tranzystorowo-lampowy odbiornik DSL-201 oraz pierwszy radioodbiornik klasy Hi-Fi „Meluzyna”. W latach 80. XX wieku w niektórych produktach zaczęto stosować mikroprocesory. Zastosowano je w wieży serii 500 w 1991. W latach 70. i 80. XX wieku przedsiębiorstwo należało do Zjednoczenia Przemysłu Elektrotechnicznego i Teletechnicznego „Unitra”. W 1989 firma została przekształcona w spółkę akcyjną. W 1991 rozpoczął się proces restrukturyzacji przedsiębiorstwa. W latach 90. XX wieku produkowano magnetowid VHS (model MVD-101). Przedsiębiorstwo zakończyło działalność w 2006.
Źródła: 40 lat Zakładów Radiowych Diora 1945-1985, red. R. Misztal, Dzierżoniów 1985; Diora, https://unitraklub.pl/unitra-diora [dostęp: 15.09.2020]; Historia Zakładów Radiowych Diora, http://mmdz.pl/historia-zakladow-radiowych-diora/ [dostęp: 15.09.2020]; D. Kaczyńska, Aladyn, Syrena, Meluzyna a nawet polski walkman 101 Kajtek. Barwna historia Zjednoczenia Unitra, https://businessinsider.com.pl/firmy/marki-prl-barwna-historia-marek-polskiej-elektroniki-uzytkowej/9jjegp6 [dostęp: 4.10.2020]; Ł. Karczmarzyk, Fabryka upadła, powstał supermarket, http://www.solidarnosckatowice.pl/pl-PL/fabryka_upadla_powstal_supermarket.html [dostęp: 15.09.2020]; E. Nowak, C. Rudnicki, Diora [w:] Zarys historii elektroniki w Polsce: my tak to pamiętamy, red. L. Jaskólski, Warszawa 2015.
