Bekker Mieczysław
Bekker Mieczysław – ur. 25.05.1905 w Strzyżowie, zm. 8.01.1989 w Santa Barbara; inżynier, technik. Ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. Pracował w Biurze Badań Technicznych Broni Pancernej Wojskowego Instytutu Badań Inżynierii, gdzie dokonywał prób laboratoryjnych oraz terenowych nowych pojazdów. Dostosowywał pojazdy FIAT-a do potrzeb militarnych. Przyczynił się do powstania pojazdów terenowych Polski Fiat 508 „Łazik” i Polski Fiat 508/518. W okresie od 1936 do 1939 prowadził wykłady w Studium Wojskowym Politechniki Warszawskiej. Utworzył tam Laboratorium Pojazdów Specjalnych. Od 1937 do wybuchu II wojny światowej wykładał zagadnienia dotyczące maszynoznawstwa w warszawskiej Szkole Inżynierii Wojskowej. Prowadził też wykłady z dziedziny terramechaniki. W czasie II wojny światowej trafił do Rumunii, a następnie do Francji. Pracował jako specjalista w Wydziale Czołgów w Ministerstwie Uzbrojenia w Paryżu. W latach 1940-1942 przebywał na południu Francji w Marsylii. W 1942 przeprowadził się do Kanady. Rozpoczął pracę w Biurze Badań Broni Pancernej w Ottawie. W 1956 przeniósł się do Stanów Zjednoczonych. Prowadził wykłady w wielu amerykańskich uczelniach m. in. Massachusetts Institute of Technology, Michigan State University. Rozpoczął pracę w Wojskowym Laboratorium Lokomocji Lądowej. Uzyskał tytuł profesora University of Michigan w Ann Arbor. Został dyrektorem Instytutu Badań koncernu samochodowego General Motors w Santa Barbara. W 1961 utworzył zespół konstruktorów, który opracował pojazd zdolny do poruszania się na Księżycu. Rezultatem tych prac był pojazd księżycowy Lunar Roving Vehicle. Zastosował w nim nowatorskie rozwiązania techniczne np. napęd na cztery koła. Rozwiązał też problemy dotyczące przemieszczania się pojazdu po trudnym księżycowym terenie. W pojazdy te były wyposażone misje Apollo 15, 16 i 17. Charakteryzowały się wysoką niezawodnością oraz małą awaryjnością. Stworzył też przyrząd do określenia właściwości gruntu. W 1962 otrzymał doktorat honoris causa Politechniki w Monachium, a kolejny Uniwersytetu Carleton w Ottawie.
Źródła: M. Bogucki, Wielcy zapomniani Polacy, którzy zmienili świat, cz. 2, Warszawa 2016; A. Fedorowicz, I. Fedorowicz, 25 polskich wynalazców i odkrywców, którzy zmienili świat, Warszawa 2017; K. Lewandowski, Pojazdy załogowe do badań Księżyca i Marsa, „Astronautyka” 2001, nr 3; T. A. Nowak (oprac.), Mieczysław Bekker. Z Konina do NASA, http://akcjakonin.pl/mieczyslaw-bekker-z-konina-do-nasa/ [dostęp: 1.09.2020]; J. Nowicki, Roverem po Księżycu: Polak z General Motors w NASA, Warszawa 1991; Pojazdem na Księżyc – Historia Mieczysława Bekkera, https://polonia.edu.pl/pojazdem-na-ksiezyc-historia-mieczyslawa-bekkera/ [dostęp: 1.09.2020].
