Państwowa Naczelna Rada Zdrowia

Z
Wersja z dnia 17:42, 14 sie 2019 autorstwa Pgrata (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "'''Państwowa Naczelna Rada Zdrowia (Państwowa Rada Zdrowia)''' – organ doradczy w zakresie spraw zdrowia publicznego powołany decyzją Rady Ministrów z 7.01.1926....")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Państwowa Naczelna Rada Zdrowia (Państwowa Rada Zdrowia) – organ doradczy w zakresie spraw zdrowia publicznego powołany decyzją Rady Ministrów z 7.01.1926. Państwowa Naczelna Rada Zdrowia zastąpiła istniejące od 1922 Naczelną Radę Sanitarną oraz Państwową Radę Zdrowia. Rada, powstała jako organ doradczy przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, od 1932 swe funkcje pełniła przy ministrze opieki społecznej. W jej skład wchodzili przedstawiciele resortu, innych zainteresowanych ministerstw, reprezentanci Państwowego Zakładu Higieny, uniwersytetów, Naczelnej Izby Lekarskiej, samorządu terytorialnego, instytucji ubezpieczeniowych oraz specjaliści powołani przez ministra opieki społecznej, który stał na czele Rady. W 1933 w ramach Rady działało 12 sekcji tematycznych, w końcu lat trzydziestych było ich 21. Na posiedzeniach plenarnych Rada zajmowała się sprawami całościowo rozumianego zdrowia publicznego, natomiast prace poszczególnych sekcji koncentrowały się na projektach ustaw i rozporządzeń dotyczących różnych działów administracji sanitarnej (w terenie powstawały wojewódzkie i powiatowe rady zdrowia). Po wojnie Państwowa Rada Zdrowia reaktywowana została 2.10.1945, a na jej czele stanął jeden z najwybitniejszych znawców problematyki ochrony zdrowia prof. Marcin Kacprzak. W nowych warunkach instytucjonalnych Rada stała się organem doradczym ministra zdrowia, a jej podstawowym zadaniem było współdziałanie z resortem w zakresie opracowywania polityki zdrowotnej państwa, opracowywanie aktów prawnych i opiniowania działań władz w sprawach zdrowotnych i populacyjnych. W ramach Państwowej Rady Zdrowia działało 9 sekcji tematycznych (okulistyki społecznej, szpitalnictwa, uzdrowiskowa, przeciwgruźlicza, reumatologiczna, elektromedyczna, zdrowia dziecka, zdrowia psychicznego, przeciwweneryczna) oraz dwie komisje (do spraw reformy studiów lekarskich oraz orzecznictwa lekarskiego przy zawieraniu małżeństw). Za najważniejsze zadanie Rady uznano przygotowanie projektu ustawy o publicznej służbie zdrowia gwarantującej powszechny dostęp do opieki zdrowotnej. Opracowany na forum Rady projekt nie został zaakceptowany przez władze, a rola tego gremium z czasem, wraz z postępującą stalinizacją życia społecznego, była coraz bardziej marginalizowana. W 1950 Państwowa Rada Zdrowia została zastąpiona Radą Naukową przy Ministrze Zdrowia.

Źródła: Dwadzieścia lat publicznej służby zdrowa w Polsce Odrodzonej 1918-1938, Warszawa 1939; P. Grata, Czas przełomu. Polska polityka społeczna w latach 1944-1950, Rzeszów 2018; P. Grata, Polityka społeczna Drugiej Rzeczypospolitej. Uwarunkowania – instytucje – działania, Rzeszów 2013; Państwowa Naczelna Rada Zdrowia, „Praca i Opieka Społeczna” 1933, nr 2; J. Polak, Państwowa Naczelna Rada Zdrowia, „Zdrowie” 1926, nr 7; Pierwsze posiedzenie Państwowej Rady Zdrowia, „Dziennik Zdrowia” 1945, nr 5-6; T. J. Stępniewski, Państwowa Rada Zdrowia, „W Służbie Zdrowia” 1946, nr 1.