Bem Daniel Józef

Z
Wersja z dnia 21:21, 18 sty 2022 autorstwa Pgrata (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bem Daniel Józef – ur. 28.08.1933 w Skierniewicach, zm. 21.10.2014 we Wrocławiu, inżynier, specjalista w dziedzinie telekomunikacji. Absolwent Wydziału Łączności Politechniki Wrocławskiej (1957). Pracownik Zakładów Produkcji Urządzeń Radiowych we Wrocławiu w latach 1961-1962. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1965. W latach 1966-1967 odbył staż naukowy w Katedrze Elektroniki Uniwersytetu w Birmingham. Jego przedmiotem badań było modelowanie systemów radiokomunikacyjnych i kompatybilności elektromagnetycznej, głównie anten oraz propagacja fal radiowych. Przyczynił się do rozwoju oryginalnych metod pomiarowych promieniowania anten za pomocą śmigłowca Instytutu Łączności oraz współczynników pobudzenia. Działał także na polu rozwoju telekomunikacji satelitarnej i sieci komputerowych. W latach 1972-1979 pracował w Zakładach Radiowych i Telewizyjnych we Wrocławiu. W 1978 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Kierownik zespołu pracującego nad stacjami satelitarnymi do odbioru sygnałów cyfrowych z meteorologicznych satelitów METOSAT (1978-1988). Zespół opracował konstrukcję długofalowej anteny I Programu Polskiego Radia w Konstantynowie. W latach 1981-1984 prorektor Politechniki Wrocławskiej ds. dydaktyki. Od 1987 dyrektor Zakładu Radiokomunikacji Uniwersytetu Wrocławskiego. Kierownik Centralnego Programu Badawczo-Rozwojowego „Budowa Krajowej Akademickiej Sieci Komputerowej” w latach 1986-1990. Członek Rosyjskiej Akademii Nauk od 1988. Współtwórca Radiowego Centrum Nadawczego w Solcu Kujawskim (1991). W latach 90. był inicjatorem i współwykonawcą programu Krajowa Akademicka Sieć Komputerowa. W jego ramach powstało Wrocławskie Centrum Sieciowo-Superkomputerowe, którego był dyrektorem. Od 1993 pełnomocnik ds. budowy miejskiej sieci komputerowej we Wrocławiu. Dziekan Wydziału Elektroniki w latach 2002-2005. Autor ponad 200 publikacji naukowych, w tym 17 patentów z dziedziny techniki radiowej, oraz kilkudziesięciu publikacji popularnonaukowych.

Źródła: J. D. Bem, Anteny i rozchodzenie się fal radiowych, Warszawa 1973; J. D. Bem, Modelowanie systemów radiokomunikacyjnych, Wrocław 1985; 40 lat PTETiS, "Rocznik PTETiS. Biuletyn" nr 5, red. J. A. Marusak, Warszawa 2001; Daniel Józef Bem. Wspomnienie, „Telekomunikacja i Techniki Informacyj-ne” 2014, nr 3-4; Daniel Józef Bem, [1] [dostęp: 10.10.2020].