Zrzeszenie Lekarek Polskich

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zrzeszenie Lekarek Polskich – zawodowa organizacja kobieca działająca na różnych polach życia społecznego. Powstała we wrześniu 1925 w Warszawie. Założycielkami były: Balbina Biszofswerderowa, Justyna Budzińska-Tylicka, Zofia Garlicka i Natalia Zandowa. Zrzeszenie należało do Międzynarodowego Stowarzyszenia Lekarek (Medical Womens Internationale Association), które utworzone zostało w 1919. MWIA działało na rzecz zwiększenia współpracy i równouprawnienia lekarzy kobiet i mężczyzn. Przewodniczącą ZLP została Zofia Garlicka. Celem organizacji była praca społeczna, naukowa i propagandowa mająca na celu zawodową, naukową i towarzyską aktywizację lekarek. Zadaniami stowarzyszenia była opieka nad matką i dzieckiem, inicjowanie badań nad zdrowiem kobiet, dbałość o wychowanie fizyczne i higienę szkolną dziewcząt, ochronę pracy kobiet i nieletnich oraz walkę z gruźlicą, alkoholizmem, prostytucją i chorobami wenerycznymi. Zrzeszenie organizowało samopomoc zawodową, moralną i materialną. Swoją działalnością obejmowało obszar całej Polski. Inicjowało wzajemne integrowanie się środowiska polskich lekarek dzięki realizacji wspólnych inicjatyw i organizowania spotkań towarzyskich i koleżeńskich. Podczas specjalnych prelekcji działaczki ZLP przedstawiały głównie praktyczne propozycje rozwiązywania trudnych, życiowych spraw. Przewodnicząca ZLP działała m. in. na rzecz walki z rakiem u kobiet, propagując badania profilaktyczne. W 1925 powstały projekty utworzenia organizacji Kół Pań dla walki z rakiem i żłobków dziecięcych dla niemowląt i matek pracujących. Bieżących informacje na temat działalności zrzeszenia udzielał „Kurier Warszawski”. W 1937 w Edynburgu odbył się IV Kongres MWIA, na który oddelegowana została Natalia Zand. Wygłosiła referat „Zdrowie i higiena psychiczna uczniów w Polsce”. Na Zgromadzeniu Ogólnym kongresu Zofię Garlicką wybrano na 3-letnią kadencję wiceprzewodniczącej MWIA. W marcu 1939 zrzeszenie zaangażowało się w program powszechnego przysposobienia kobiet do obrony kraju, zainicjowany przez Walny Zjazd Organizacji Przysposobienia Wojskowego Kobiet. W akcję włączyło się kilkadziesiąt organizacji zrzeszających ok 750 tys. kobiet. Po 1945 polskie lekarki nie funkcjonowały już w ramach MWIA, Zrzeszenie Lekarek Polskich przestało istnieć.

Źródła: M. Ciesielska, Dr Zofia Garlicka (1874¬-1942) – lekarz ginekolog, przewodnicząca Zrzeszenia Lekarek Polskich, więźniarka Pawiaka i Auschwitz¬-Birkenau, „Acta Medicorum Polonorum” 2014, nr 4; Z. Garlicka, Opieka nad matką, Warszawa 1928; Z. Garlicka, Projekt organizacji Koła Pań dla walki z rakiem, Warszawa 1929; Statut Zrzeszenia Lekarek Polskich, Warszawa 1929; B. Urbanek, Aktywność kobiet w polskich medycznych organizacjach zawodowych w okresie międzywojennym [w:] Działaczki społeczne, feministki, obywatelki… Samoorganizowanie się kobiet na ziemiach polskich po roku 1918 (na tle porównawczym), red. A. Janiak-Jasińska, K. Sierakowska i A. Szwarc, t. II, Warszawa 2009; Members, [1] (dostęp 14.12.2019); A. Nowakowska-Wierzchoś, Przysposobienie Wojskowe Kobiet w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych, [2] (dostęp 14.12.2019).