Wedel Emil SA

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wedel Emil SA – największe przedsiębiorstwo cukiernicze w Polsce w okresie międzywojennym i najstarsza polska fabryka czekolady. Zajmowało się produkcją słodyczy oraz czekolady. Zostało założone w 1851 przez Karola Wedla w Warszawie. Od 1908 spółka funkcjonowała jako „Emil Wedel i Syn”. W 1923 Jan Wedel przejął firmę po ojcu Emilu. W latach 1927-1930 zbudowana została nowa fabryka na warszawskiej Pradze przy ulicy Zamoyskiego. Przeniesiono tam całe zaplecze produkcyjne z dotychczasowej siedziby przy ulicy Szpitalnej. Zakupiono nowe urządzenia z Wielkiej Brytanii i Belgii, które zostały wykorzystane m.in. do produkcji czekolady o twardej masie oraz czekolady napowietrzanej czy do pakowania karmelków. Spółka była przykładem nowoczesności w zarządzaniu, a jej produkty synonimem najwyższej jakości. Firma wykorzystywała najnowsze urządzenia technologiczne, np. centrale telefoniczne, automaty do sprzedaży, posiadała własny tabor samochodów transportowych z logiem spółki, a od 1936 nawet samolot RWD-13, dzięki któremu transportowała swoje wyroby na wybrzeże Morza Bałtyckiego i prowadziła akcje reklamowe. Przedsiębiorstwo posiadało sieć sklepów firmowych oraz hurtownie w całej Polsce. W 1932 przedsiębiorstwo dokonało zmiany nazwy na „Fabryka Czekolady E. Wedel Spółka Akcyjna”. Kapitał zakładowy wynosił 6,5 mln zł. W latach trzydziestych stan zatrudnienia wynosił ok. 1 200 pracowników, przedsiębiorstwo było jedną z najlepiej zarządzanych firm w Polsce. Wyroby przedsiębiorstwa były bardzo dobrej jakości i cieszyły się dużym powodzeniem w całym kraju. W 1937 wyprodukowano 3,5 tys. ton produktów. Przedsiębiorstwo wyróżniało się opieką socjalną dla pracowników, prowadziło m.in. żłobek, przedszkole, stołówkę czy gabinety lekarskie. Przed wojną rozpoczęły się prace projektowe nad stworzeniem osiedla dla pracowników fabryki, przerwane przez wybuch wojny. W okresie II wojny światowej zakład został zniszczony. Po wojnie funkcjonował jako Zakłady Przemysłu Cukierniczego im. 22 lipca, dawniej E. Wedel. Po 1989 roku powrócono do pierwotnej nazwy.

Źródła: M. Barbasiewicz, Ludzie interesu w przedwojennej Polsce: przedsiębiorcy, filantropi, kapitaliści, Warszawa 2013; J. Kazimierski, Wedel Emil, Spółka Akcyjna [w:] Encyklopedia historii gospodarczej Polski do 1945, t. 2, Warszawa 1981; L. Kostrzewski, P. Miączyński, Fortuna po polsku, Warszawa 2016; M. Stopa, J. Brykczyński, Ostańce. Kamienice warszawskie i ich mieszkańcy, Warszawa 2010; Historia, https://wedel.pl/historia/ (dostęp: 27.02.2019).