Szymanowski Wacław

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Szymanowski Wacław – biofizyk, wynalazca, poseł na Sejm Ustawodawczy. Uzyskał patent na sposób ładowania warstw fotopółprzewodzących oraz elektrodę do jego stosowania . Urodzony 14.04.1895 w Monachium, zmarł 15.01.1965 w Warszawie. Prekursor postępu technicznego w polskiej telekomunikacji. Odbył studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego, na politechnikach w Monachium oraz Wiedniu, gdzie otrzymał dyplom inżyniera elektryka. Pracował na stanowisku projektanta w firmach AEG, Union, Siemens-Halske oraz w zakładach Forda w Detroit. Następnie był asystentem na Uniwersytecie Michigan w Ann Arbor, zdobywając stopień doktora w dziedzinie fizyki technicznej. Kierownik badań oddziału biofizyki Instytutu Badań Fizjologicznych Komitetu Oświaty, konsultant i współpracownik Instytutu Fizyki Akademii Nauk ZSRR. Doradca Centrali Zaopatrzenia Instytucji Ubezpieczeń Społecznych. Kierownik oddziału aparatów elektromedycznych. Pracował w laboratorium rentgenowskim firmy Westinghouse, a także jako profesor w Katedrze Fizyki i dyrektor w Obserwatorium Sejsmologicznym Uniwersytetu w Pittsburgu. Profesor fizyki na Uniwersytecie Wrocławskim, kierownik Katedry Fizyki na Politechnice Warszawskiej. Minister Poczt i Telegrafów (1945-1955) i Minister Łączności (1955-1956).Organizator Rady Naukowej przy Ministerstwie Łączności, modernizator Instytutu Łączności. Założyciel pierwszej w Polsce wytwórni tranzystorów (1954). Zajmował się badaniem zastosowania fal ultradźwiękowych do pomiarów sejsmologicznych. Przyczynił się do udoskonalenia fluorymetru. „Ojciec kserografii polskiej”, prowadził prace dotyczące fotoprzewodnictwa materiałów wysokooporowych i opracował nową metodę elektrograficzną. Pod kierunkiem wynalazcy w Katedrze Fizyki Politechniki Warszawskiej zostały zbudowane nowe urządzenia elektrofotograficzne („Piast”, „Rzepicha”, „Chrobry”). Przewodniczący warszawskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego. Członek Polskiego Towarzystwa Fizycznego oraz Towarzystwa Fizyków „Sigma Pi Sigma”.

Źródła: H. Chęcińska, Wacław Szymanowski – życie i twórczość – w pierwszą rocznicę zgonu, „Postępy Fizyki” 1965, z. 6; T. Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Warszawa 1991; Wacław Szymanowski, https://bs.sejm.gov.pl/F?func=find- b&request=000008680&find_code=SYS&local_base=ARS10 (dostęp: 20.05.2019).