Szafer Władysław

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Szafer Władysław – wybitny botanik, fitogeograf, współtwórca ruchu ochrony przyrody w Polsce. Ur. 23.07,1886 w Sosnowcu, zm. 16.11.1970 w Krakowie. Absolwent Uniwersytetu Wiedeńskiego i Uniwersytetu Lwowskiego. W 1910 uzyskał stopień doktora na podstawie pracy „Geo-botaniczne stosunki Miodoborów galicyjskich” pod kierownictwem prof. Mariana Raciborskiego. W 1917 został dyrektorem Instytutu i Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Objął również Katedrę Systematyki i Geografii Roślin. W 1919 został profesorem zwyczajnym. Działał aktywnie na rzecz ochrony środowiska. Od 1917 członek Komisji Ochrony Przyrody Towarzystwa Krajoznawczego w Warszawie. Od 1926 przewodniczący Państwowej Rady Ochrony Przyrody. W 1928 założył Ligę Ochrony Przyrody. Członek wielu międzynarodowych organizacji. Inicjował powstawanie parków narodowych, rezerwatów i pomników przyrody. Łącznie ok. 180. Powołał m. in. Tatrzański, Ojcowski, Białowieski, Babiogórski, Pieniński i Świętokrzyski Park Narodowy. Rozpowszechnił ideę ochrony drzew pomnikowych. Prowadził badania z zakresu geografii roślin, paleobotaniki, florystyki, socjologii roślin i ich systematyki. Inicjator metody analizy pyłkowej w Polsce. W 1935 wprowadził oryginalną metodę izopoli do paleobotaniki. Polegała na analizie przebiegu linii jednakowego opadu pyłku (izopoli) co pozwalało na tworzenie map izopolowych, pomocnych przy ocenie stanu roślinności na danym obszarze w określonym czasie. Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego w l. 1936-1938. Wiceprezes Polskiej Akademii Nauk w l. 1957-1961. Redaktor czasopisma „Chrońmy przyrodę ojczystą” i rocznika „Ochrona przyrody” oraz autor ok. 700 prac naukowych i popularnonaukowych. Najważniejsze tytuły: „Epoka lodowa” (1923), „U progu Sahary” (1925), „Yellowstone – kraj gorących źródeł i niedźwiedzi” (1929), „Życie kwiatów” (1925, 1927, 1939), „Skarby przyrody i ich ochrona” (1932), „Chronione w Polsce gatunki roślin” (1958)„Ochrona przyrody i jej zasobów. Problemy i metody”(1965), „Protection of Man’s Natural Environment” (1973).

Źródła: J. Kuśmierek, Profesor Władysław Szafer – twórca ochrony przyrody w Polsce, [1] (dostęp 6.02.2020); Prof. Władysław Szafer znów u steru ochrony przyrody, „Kurier Poznański” 1936, nr 190; W. Szafer, Yellowstone – kraj gorących źródeł i niedźwiedzi, Lwów 1929; W. Szafer, Parki narodowe w Polsce, Kraków 1929; A. Zemanek, Władysław Szafer – obrońca przyrody, klasyk botaniki, „Kosmos. Problemy Nauk Biologicznych” 2019, nr 3.