Ryżko Stanisław

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ryżko Stanisław – inżynier, wynalazca, radioelektronik. Specjalista w dziedzinie badań nad lampami mikrofalowymi. Ur. 14.01.1910 w Stanisławowie (k. Mińska Mazowieckiego), zm. 6.04.1974 w Warszawie. Absolwent gimnazjum im. Romualda Traugutta w Brześciu i Politechniki Warszawskiej. W 1934 otrzymał dyplom inżyniera, jego specjalnością była radiotechnika. Był asystentem i adiunktem u prof. Janusza Groszkowskiego. Współpracowali w ramach Państwowego Instytutu Telekomunikacyjnego. Prowadzili badania nad falami ultrakrótkimi i mikrofalami. Ich badania przyczyniły się do stworzenia nowych modeli magnetronów. Po raz pierwszy zastosowano w nich katodę tlenkową. Konstruktorzy pierwszego polskiego magnetronu metalowego posiadającego wewnętrzny obwód rezonansowy. Wynalazek przyczynił się do powstania magnetronu wnękowego, będącego przełomem w rozwoju techniki radarowej. Podczas wojny Ryżko prowadził tajne nauczanie. Po 1944 brał czynny udział w odbudowie Politechniki Warszawskiej i PIT, w którym kierował Zakładem Nadajników. Od 1947 był doradcą Rady Technicznej Polskiego Radia. W 1948 uzyskał stopień doktora. Przyczynił się do organizacji Wydziału Łączności. Od 1952 kierownik Katedry Urządzeń Radiotechnicznych. Inicjator powstania Zakładu Doświadczalnego „ZDAR”. Przyczynił się do rozwoju metod graficznych w projektowaniu obwodów dopasowujących nadajników radiowych i ulepszenia pracy lamp mocy i tranzystorów. Ryżko miał szczególne zasługi w szkoleniu nowej kadry radiotechników. W 1962 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Przewodniczący i członek wielu rad naukowych. Od 1967 członek Polskiej Akademii Nauk. Najważniejszymi osiągnięciami były: skonstruowanie Q-metru (elektronicznego miernika dobroci) i opracowanie nowej zasady cyfrowej automatycznej korekcji częstotliwości generatorów. Wynalazek znajdował zastosowanie również po wprowadzeniu techniki układów scalonych. Wybrane publikacje: „Urządzenia radionadawcze” (1953-1956); „Elektroniczne mierniki zliczające” (1965); „Wzmacniacze rezonansowe i generatory mocy wielkiej częstotliwości” (1968).

Źródła: J. Kubiatowski, Ryżko Stanisław [w:] Słownik polskich pionierów techniki, red. B. Orłowski, Katowice 1984; S. Konarski, Z. Czekała, R. Dufrene, E. Sędek, PIT-RADWAR S.A.: 80 lat polskiej elektroniki profesjonalnej, Warszawa 2014; Ryżko Stanisław [w:] Biogramy uczonych polskich. Część IV: Nauki techniczne, red. A. Śródka, P. Szczawiński, Wrocław 1988; Stanisław Ryżko [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 33, Wrocław 1991-1992; Z. Wójcik, Ryżko Stanisław [w:] Polski wkład w przyrodoznawstwo i technikę: słownik polskich i związanych z Polską odkrywców, wynalazców oraz pionierów nauk matematyczno-przyrodniczych i techniki t. 2, red. B. Orłowski, Warszawa 2015; Stanisław Ryżko (1910-1974), [1] (dostęp 9.11.2019).