Państwowe Zakłady Tele- i Radiotechniczne

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Państwowe Zakłady Tele- i Radiotechniczne – pot. „Dzwonkowa”, największy producent sprzętu telekomunikacyjnego, powstały w 1932 z połączenia Państwowej Wytwórni Aparatów Telefonicznych i Telegraficznych oraz Państwowej Wytwórni Łączności. W PZT konstruowano oraz produkowano sprzęt radiowy na potrzeby wojska, polskiego zarządu pocztowo-telekomunikacyjnego, lotnictwa i marynarki. Podstawowym celem funkcjonowania PZT była radiofonizacja kraju. Fabryka mieściła się przy ul. Grochowskiej 26/34 w Warszawie, zakłady następnie budowały nowe filie w Centralnym Okręgu Przemysłowym. Funkcję dyrektora naczelnego sprawował inż. Tadeusz Graff. W fabryce produkowano modele radioodbiorników „Echo” m.in.: 126 szkolny, 231-Zczterolampowy na prąd zmienny, 127 – Z dwulampowy, 241-B bateryjny, trzylampowe 1210 i 1211. Radioodbiornik „Echo” został nagrodzony złotym medalem na światowej wystawie w Paryżu (1938).Uznanie zdobył radionamiernik MC-4 (instrument do radiowej nawigacji dla statków). Fabryka współpracowała z Państwowym Instytutem Telekomunikacyjnym i Biurem Badań Technicznych Wojsk Łączności. Przyjmowała i realizowała zamówienia dla wojska na aparaty i centrale telefoniczne, radiostacje polowe (w tym radiostacja N2), radiolatarnie, aparaturę nasłuchową, w tym na eksport. Ponadto w fabryce produkowano liczniki energii, klaksony, elektryczne instalacje samochodowe, automaty sprzedające papierosy i bilety, łącznice telefoniczne, telefony i dzwonki, urządzenia sygnalizacyjne, urządzenia głośnikowe, instalacje oświetleniowe, aparaty prądów słabych. PZT rozwinęły produkcję udoskonalonego odbiornika kryształkowego „Detefon”, odbiornika WR i odbiornika turystycznego. W czasie II wojny światowej przejęta przez okupanta niemieckiego fabryka produkowała dla niemieckiej armii sprzęt. Równolegle fabryka zaopatrywała oddziały powstańcze w sprzęt łączności produkowany przez tajną wytwórnię.

Źródła: S. Ciepłowski, Wpisane w kamień i spiż. Inskrypcje pamiątkowe w Warszawie XVII–XX w., Warszawa 2004; A. Drexlerowa, A. K. Olszewski, Polska i Polacy na powszechnych wystawach światowych 1851-2000, Warszawa 2005; J. Górski, Drugie narodziny miasta, Warszawa 1945, Warszawa 1976; J. Kasprzycki, Korzenie miasta. Tom III Praga, Warszawa, 2004; Polska na Wystawie Międzynarodowej w Nowym Jorku, „Mechanik” 1939, nr 6.