Misztal Franciszek

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Misztal Franciszek – pilot, konstruktor lotniczy, prowadził badania nad konstrukcjami powłokowymi. Ur. 15.03.1901 w Lisich Jamach k. Lubaczowa, zm. 9.06.1981 w Warszawie. Absolwent Politechniki Lwowskiej i Politechniki w Akwizgranie. Przewodniczący Związku Awiatycznego Studentów Politechniki Lwowskiej. W l. 1928-1939 pracował dla Państwowych Zakładów Lotniczych w Warszawie. W 1929 brał udział przy opracowywaniu konstrukcji samolotu pasażerskiego PZL-4 w Paryżu. W l. 30-tych Misztal był jednym z najbardziej cenionych konstruktorów lotniczych w Polsce. W 1. 1931-1939 zaprojektował samoloty: PZL-19, PZL-26, rozpoznawczo-bombowy PZL-23 „Karaś”, dwusilnikowy myśliwski PZL-38 „Wilk”, PZL-„Lampart”, PZL-54 „Ryś”, PWS-33 „Wyżeł”. Misztal jest autorem patentu na konstrukcję kesonową o powłoce falistej. Przyczynił się do rozwoju metalowych konstrukcji powłokowych w polskim przemyśle lotniczym. Prowadził badania nad ulepszeniem powierzchni zewnętrznej samolotu by skuteczniej przenosiła obciążenia. W l. 1932-1933 i 1940-1944 wykładał mechanikę w Szkole Inżynierskiej im. Wawelberga i Rotwanda w Warszawie. W l. 1937-1939 wykładał budowę samolotów w Grupie Technicznej Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Warszawie. Członek Zarządu Związku Polskich Inżynierów Lotniczych. W 1939 ewakuowany do Rumunii. Po 1945 zaangażował się w odbudowę przemysłu lotniczego w Polsce oraz rozwój studiów lotniczych. Reaktywował działalność Aeroklubu Warszawskiego i czasopisma „Technika Lotnicza”. Od 1945 pracował jako kierownik działu technicznego w Polskich Liniach Lotniczych „LOT”. W 1946 został dyrektorem Centralnego Studium Samolotów na Okęciu. Zaprojektował samoloty: szkolne CSS-10A, CSS-10C i CSS-11 oraz komunikacyjny CSS-12. W 1956 uzyskał stanowisko profesora zwyczajnego na Politechnice Warszawskiej. Od 1957 pracował w Ośrodku Konstrukcji Lotniczych WSK Okęcie. Członek Polskiej Akademii Nauk od 1959. Najważniejsze publikacje: „Przewietrzanie tunelu warszawskiego Dworca Śródmieście” (1929-1930), „O wytrzymałości rur cienkościennych” (1930), „Doświadczalne sprawdzenie teorii zginania belek prostych o przekrojach wiotkich” (1931 r.), „Sterowanie poprzeczne samolotem za pomocą klapek odchylających” (1934 r.), „Pomiar i analiza naprężeń i odkształceń kesonowej konstrukcji skrzydła z blachy falistej” (1938 r.), „Założenia konstrukcyjne i obliczenia w budowie samolotów” (1952-1958).

Źródła: A. Glass, Franciszek Misztal, „Polska Technika Lotnicza. Materiały historyczne” 2004, nr 6; A. Glass, Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939, Warszawa 1976; J. R. Konieczny, T. Malinowski, Mała encyklopedia lotników polskich, Warszawa 1988; A. Morgała, Samoloty wojskowe w Polsce 1924-1939, Warszawa 2003; Misztal Franciszek, [1] (dostęp 1.07.2019); Misztal Franciszek, [2] (dostęp 1.07.2019).