Michalski Jerzy

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Michalski Jerzy – ur. 18.03.1870 w Jarosławiu, zm. 24.11.1956 w Krakowie, ekonomista, profesor uczelni wyższych, polityk, minister skarbu, bankowiec. Ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego; w 1893 r. uzyskał doktorat. W tym samym roku rozpoczął pracę w Krajowej Dyrekcji Skarbowej; pracował w różnych działach aparatu skarbowego, m.in. w Rzeszowie, Tarnobrzegu, Chrzanowie. W 1903 r. wydał pracę Austriacki powszechny podatek zarobkowy. W tym samym roku uzyskał habilitację z zakresu skarbowości. W l. 1905-1906 studiował na Uniwersytecie w Berlinie oraz w The London School of Economics. Po powrocie rozpoczął wykłady na UJ; rok później mianowany profesorem nadzwyczajnym. Wykładał również w Studium Rolniczym UJ i w Akademii Handlowej. Od 1911 do 1924 (z przerwą na przełomie 1921/1922) kierował Bankiem Krajowym Galicji i Lodomerii we Lwowie (późniejszy Polski Bank Krajowy). Łączył pracę administracyjną z naukową. W 1915 rozpoczął wykłady w Szkole Politechnicznej we Lwowie; rok później otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Od 1917 kierował Biurem Organizacyjnym przy Departamencie Skarbu Tymczasowej Rady Stanu. Zadaniem Biura było przygotowanie ustaw skarbowych; wiele projektów wprowadzono w życie po 1918; m.in. na jego projekcie oparto ustawę o Najwyższej Izbie Kontroli. Od 12.1918 kierował pracami rozrachunkowymi byłego zaboru austriackiego; wyniki jego prac wykorzystano podczas Konferencji Wersalskiej. W 08.1919 Główny Urząd Likwidacyjny powołał Michalskiego na komisarza Małopolskiego. Od 19.09.1921 do 5.03.1922 był kierownikiem Ministerstwa Skarbu, a od 10.03 do 6.06.1922 ministrem skarbu w rządzie Antoniego Ponikowskiego. Opracował program naprawczy gospodarki finansowej, a ustawa o naprawie skarbu znana jest jako „lex Michalski”. W 1922 został posłem z ramienia Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej ; pracował w Komisji Skarbowej oraz Komisji Kontroli Długów Państwowych. Był krytykiem programu stabilizacyjnego Władysława Grabskiego. Od 1925 pracował naukowo na Politechnice Warszawskiej i zasiadał we władzach wielu przedsiębiorstw. W l. 1945-1950 wykładał na Politechnice Śląskiej oraz na UJ i Akademii Górniczo-Hutniczej. Współpracował z ministerstwem skarbu przy opracowywaniu dekretów z zakresu skarbowości.


Źródła: J. Gołębiowski, Michalski Jerzy [w:] Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej, red. J. M. Majchrowski, Warszawa 1994; Jerzy Jakub Michalski (1870-03-18 - 1956-11-24), [1] (dostęp: 14.12.2019); A. Krawczyk, Antoni Ponikowski, premier Republiki Polskiej 19 IX 1921-5 III 1922, 10 III – 6 VI 1922 [w:] Prezydenci i premierzy Drugiej Rzeczypospolitej, red. A. Chojnowski, P. Wróbel, Warszawa – Wrocław 1992; Z. Landau, J. Tomaszewski, Gospodarka Polski międzywojennej. T. I. W dobie inflacji 1918-1923, Warszawa 1967; Z. Landau, J. Michalski (1870-1956), „Finanse” 1974, nr 2; tenże, Michalski Jerzy Jakub (1870-1956), Polski Słownik Biograficzny, 1975, t. XX, z. 86; tenże, Michalski Jerzy Jakub, [2] (dostęp: 14.12.2019); Michalski Jerzy [w:] Czy wiesz kto to jest?, red. S. Łoza, Warszawa 1938.