Manteuffel-Szoege Leon

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Manteuffel-Szoege Leon – ur. 5.05.1904 w Rzeżycy, zm. 26.03.1973 w Warszawie, wybitny chirurg, specjalista z dziedziny chirurgii serca i klatki piersiowej. Brat prof. Tadeusza Manteuffla, historyka. Studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1922-1928, później pracownik Zakładu Anatomii Prawidłowej UW jako uczeń Edwarda Lotha. W 1930 ukończył szkołę podchorążych sanitarnych rezerwy. W latach 1930-1932 w Zakładzie Anatomii Patologicznej UW, następnie w I Klinice Chirurgicznej (1933-1939). Prowadził badania z dziedziny morfologii, leczenia nowotworów i chirurgii jamy brzusznej. Kierownik pracowni anatomopatologicznej. Stypendysta Towarzystwa Chirurgicznego Warszawskiego. W latach 1938-1939 studiował w Institut du Cancer oraz Institut du Radim w Paryżu. Pracownik kliniki Leona Berarda i René Leriche’a w Strasburgu i pracowni biologicznej Ehrenfrieda Pfeiffera. Podczas okupacji pracował w oddziale chirurgicznym Szpitala Wolskiego oraz brał udział w organizowaniu tajnego nauczania. Kapitan Armii Krajowej, pseudonim Krab. Pomógł w ucieczce z Pawiaka Stanisławowi Miedzy-Tomaszewskiemu, przeżył Rzeź Woli. W 1945 został ordynatorem oddziału chirurgicznego Szpitala Wolskiego, przemianowanego później na Klinikę Chirurgiczną Instytutu Gruźlicy. W 1947 dzięki stypendium szkolił się z dziedziny nowoczesnej chirurgii klatki piersiowej w szpitalu Sabatsberg w Sztokholmie pod kierownictwem Clarenca Crafoorda. W 1948 zorganizował szkolenia dla polskich lekarzy przeprowadzane przez szwedzkich specjalistów z dziedziny torakochirurgii. Jako pierwszy w Polsce przeprowadził operację wycięcia płuca choremu na raka (1947), resekcji przełyku (1948) i zwężenia lewego ujścia żylnego (1953). Do 1959 przeprowadził kilkanaście pionierskich zabiegów z zakresu leczenia wad wrodzonych serca. Przewodniczący konsultantów chirurgicznych i specjalista w zakresie chirurgii klatki piersiowej od 1950. W 1956 sprowadził do Polski nowoczesną aparaturę diagnostyczną do wykonywania zdjęć kontrastowych dużych naczyń i serca. Twórca polskiej szkoły kardio-i torakochirurgicznej. W 1964 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Autor ponad 130 prac naukowych z zakresu etiologii, patogenezy, anatomii patologicznej i kliniki nowotworów.

Źródła: Leon Edward Manteuffel, [1] [dostęp: 27.09.2020]; T. Ostrowska, Manteuffel (Manteuffel-Szoege) Leon Edward [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 19, Wrocław 1974; S. Smarzyński, Niekoronowany król chirurgii polskiej, „Za i Przeciw” nr 18, 1973; Z. Woźniewski, Polski almanach medyczny na rok 1956, Warszawa 1957.