Landau Ludwik

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Landau Ludwik – ur. 31.05.1902 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 29.02.1944 w Warszawie (?), ekonomista, statystyk, badacz stosunków społecznych. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego (1924). Podczas studiów rozpoczął pracę w Głównym Urzędzie Statystycznym w Wydziale Spisów Ludności, później w Wydziale Statystyki Finansów i Samorządu, a od marca 1927 r. w Dziale Badania Koniunktury Gospodarczej. Od 01.04.1928 pracował w Instytucie Badania Koniunktur Gospodarczych i Cen. W 1936 r. został zawieszony w czynnościach na polecenie premiera F. Sławoja-Składkowskiego, 19.05.1937 zwolniony z pracy, po czym wrócił do Głównego Urzędu Statystycznego. Opublikował wiele pionierskich prac z zakresu dochodów społecznych, położenia ludności, dochodu narodowego, koniunktury gospodarczej, struktury społecznej i gospodarczej Polski, m. in. Płace w Polsce w związku z rozwojem gospodarczym (1933), Szacunek dochodu społecznego w r. 1929 (1934), Dochód społeczny w r. 1933 i podstawy badań periodycznych nad zmianami dochodu (1935), współautor prac Młodzież sięga po pracę (1938), Bezrobocie wśród chłopów (1939). Odznaczał się aktywnością publiczną. Współpracował z „Przeglądem Socjalistycznym” (organ PPS), wygłaszał referaty w Warszawskim Klubie Demokratycznym, opracował tezy programowe (wspólnie z M. Breitem) dla Komisji Centralnej Związków Zawodowych, redagował „Biuletyn Społeczny”. W 1932 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Po wybuchu wojny członek Stołecznego Komitetu Samopomocy Społecznej i Zarządu Miejskiego. W czasie II wojny światowej należał do kierownictwa nielegalnego Instytutu Gospodarstwa Społecznego (współpracę rozpoczął jeszcze w 1933 r.). Uczestnik nielegalnej działalności politycznej w ramach PPS (WRN), redagował pismo „Kronika Okupacji”. W ramach Biura Informacji i Propagandy AK przygotowywał sprawozdania o sytuacji gospodarczej Polski i Niemiec. W sierpniu 1940 r. trafił do getta, w październiku przeniósł się do warszawskich Włoch. Prawdopodobnie zdekonspirowany. Dnia 29.02.1944 wyszedł z domu i już nie wrócił. Dzień śmierci nie jest znany. Następnego dnia policja niemiecka aresztowała jego żonę i córkę. Obie zażyły truciznę. Córka się nie wybudziła, żona została zastrzelona.

Źródła: M. Drozdowski, Droga twórczości Ludwika Landaua, „Życie Gospodarcze” 1958, nr 37; W. Kula, Ludwik Landau, „Ekonomista” 1947, nr 1; Z. Landau, J. Tomaszewski, Landau Ludwik, [w:] Polski Słownik Bibliograficzny, t. 16, Wrocław-Warszawa-Kraków 1971; Słowo wstępne [w:] Ludwik Landau, Wybór pism, red. T. Szturm de Sztrem, W. Kula, M. Kalecki, Warszawa 1957; „Monitor Polski” 1932, nr 259, poz. 297.