Krzeczkowski Konstanty

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Krzeczkowski Konstanty – ur. w 06.02.1879 w Guzowie koło Żyrardowa, zm. 09.12.1939 w Warszawie, wybitny polityk społeczny, profesor, działacz społeczny. Uczęszczał do Niższej Szkoły Technicznej w Warszawie, następnie jako wolny słuchacz rozpoczął studia przyrodnicze na Uniwersytecie Warszawskim (1899). W 1901 r. wyjechał na studia do Berlina i Monachium, lecz względy polityczne wymogły na nim opuszczenie Niemiec. Później studiował nauki ekonomiczne, społeczne i historyczne w Wiedniu (1902-1905), uzupełniał je w Krakowie i ponownie w Wiedniu. Już jako uczeń Niższej Szkoły Technicznej należał do nielegalnego kółka samokształceniowego, później pracował w kółkach samokształceniowych przeznaczonych dla dorosłych, około 1898 r. zaczął działać w kółkach samokształceniowych organizowanych przez PPS. W tym czasie uczestniczył w redagowaniu czasopisma „Poradnik dla Samouków”. Po powrocie z zagranicy współorganizował Wyższe Kursy Wakacyjne w Zakopanem (1905). Przystąpił do PPS, opowiedział się za PPS-Lewicą. W 1906 r. został aresztowany i osadzony w warszawskiej cytadeli, po zwolnieniu wyjechał do Krakowa. W 1916 r. wrócił do Warszawy i związał się z Wyższą Szkołą Handlową. Pracował jako wykładowca, a od 1918 r. również bibliotekarz, jego zasługą stało się stworzenie z biblioteki WSH (później SGH) jednej z najważniejszych w kraju bibliotek specjalistycznych. Wykładał również w Wolnej Wszechnicy Polskiej (od 1916 r.). Opublikował wiele prac z zakresu szeroko pojętej polityki społecznej, a zwłaszcza ubezpieczeń społecznych, m. in. O nową formę ubezpieczeń społecznych (1923), Rozwój ubezpieczeń społecznych w Polsce T. 1-2 (1931, 1935), Idee społeczne ubezpieczeń społecznych (1936), Kwestia mieszkaniowa w miastach polskich (1939). Był propagatorem idei jednolitych ubezpieczeń społecznych. W ramach „Biblioteki Wyższej Szkoły Handlowej” prowadził szeroką akcję wydawniczą z zakresu nauk ekonomicznych. Był członkiem kierownictwa Muzeum Społecznego w Warszawie (od 1921 r.), przez wiele lat był też związany z Instytutem Gospodarstwa Społecznego, gdzie pełnił funkcję zastępcy dyrektora. Jego aktywność społeczną i naukową osłabił przebyty w 1929 r. zawał serca. Jesienią 1939 r. został aresztowany przez gestapo, niedługo po zwolnieniu zmarł.

Źródła: H. Balicka-Kozłowska, Konstanty Krzeczkowski, badacz życia społecznego, Warszawa 1966; A. Grodek, Konstanty Krzeczkowski jako bibliotekarz [w:] K. Krzeczkowski, Polityka społeczna. Wybór pism, Łódź 1947; W. Szubert, Konstanty Krzeczkowski jako polityk społeczny [w:] tamże; H. Radlińska, Życie Konstantego Krzeczkowskiego, łódź 1947.