Junackie Hufce Pracy

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Junackie Hufce Pracy – instytucja służąca aktywizacji zawodowej bezrobotnej młodzieży utworzona 16.09.1936 z przekształcenia koordynowanych wcześniej przez Fundusz Pracy Ochotniczych Drużyn Roboczych. Powstały one na Górnym Śląsku w 1932, a rok później nadzór nad nimi przejęło współpracujące z Ministerstwem Opieki Społecznej Stowarzyszenie Opieki nad Niezatrudnioną Młodzieżą (SOM), które organizowało zarówno zatrudnienie zgrupowanej w specjalnych ośrodkach młodzieży, jak też ich wychowanie obywatelskie i fizyczne (przed powstaniem SOM na terenach ziem wschodnich i centralnych próby organizowania zatrudnienia bezrobotnej młodzieży podejmował Związek Strzelecki prowadzący tzw. Ochotnicze Obozy Pracy). W 1934 działalność SOM zaczął współfinansować Fundusz Pracy, który w końcu 1935 przejął pełną odpowiedzialność za działania na rzecz aktywizacji zawodowej bezrobotnej młodzieży. We wrześniu 1936 przeszły w zarząd Ministerstwa Spraw Wojskowych, przy którym powstały Junackie Hufce Pracy obejmujące w chwili przejęcia 121 ochotniczych drużyn roboczych, w skład których wchodziło 10,5 tys. młodych ludzi. Mimo militaryzacji struktur zatrudniających bezrobotną młodzież nadal współfinansował je Fundusz Pracy, w 1938 przy resorcie spraw wojskowych powstała Rada Służby Pracy z udziałem przedstawicieli Ministerstwa Opieki Społecznej. Na czele hufców stała Komenda Główna, której podporządkowane były Komendy Okręgowe w Warszawie, Krakowie i Brześciu nad Bugiem. Do Junackich Hufców Pracy, w których służba trwała dwa lata, trafiała przede wszystkim bezrobotna młodzież z terenów wiejskich niemająca innych możliwości wejścia na miejski rynek pracy. Junacy brali udział w realizacji inwestycji publicznych, w ramach hufców prowadzono również szkolenie zawodowe bezrobotnej młodzieży obejmujące przed wybuchem wojny ponad połowę wszystkich junaków. Odbywało się ono w zakładach i warsztatach należących do hufców, jak też w zakładach przemysłowych. Według planów Komendy Głównej Junackich Hufców Pracy w 1939 miały one objąć swą działalnością 30 tys. bezrobotnej młodzieży.

Źródła: Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 września 1936 r. o służbie pracy młodzieży, Dz. U. 1935, nr 72, poz. 515; P. Grata, Polityka społeczna Drugiej Rzeczypospolitej. Uwarunkowania – instytucje – działania, Rzeszów 2013; Sprawozdanie z działalności Funduszu Pracy za okres od 1 kwietnia 1934 r. do 31 marca 1935 r., Warszawa 1936; Sprawozdanie z działalności Funduszu Pracy za okres od 1 kwietnia 1937 r. do 31 marca 1938 r., Warszawa 1938; S. Sośnicki, Junackie hufce Pracy, „Praca i Opieka Społeczna” 1937, nr 4.