Instytut Radowy

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Instytut Radowy – szpital, placówka onkologiczna i naukowa, założona 29.05.1932 w Warszawie z inicjatywy Marii Skłodowskiej–Curie. Celem powstania instytutu było prowadzenie badań nad nowotworami złośliwymi. W wyniku działalności placówki nastąpił rozwój nowoczesnych dyscyplin onkologicznych. Instytut został wybudowany ze środków zebranych przez Polski Komitet do Zwalczania Raka. Do rozpoczęcia działalności niezbędny był rad, który został przekazany przez M. Skłodowską–Curie. Pierwszy pacjent został przyjęty 17.01.1932. Dyrektorem i jednocześnie lekarzem posługującym w Instytucie był Franciszek Łukaszczyk, pionier radioterapii. Ponadto zostali zatrudnieni lekarze: Józef Laskowski oraz Hanna Noblinówna. W początkowej fazie rozwoju Instytutu było 18 pacjentów na 45 łóżek. W 1937 zwiększono liczbę łóżek do 100, pracowało 7 lekarzy i utworzono 4 pracownie. Ze względu na wysokie koszty leczenia stosowano ulgi dla pacjentów niezamożnych, bądź zwalniano ich z opłat. Wybuch II wojny światowej zahamował działalność Instytutu. 720 mg radu zostało skonfiskowane przez okupanta niemieckiego, Instytut przemianowano na Miejski Szpital Przeciwrakowy. W 1944 część personelu została wymordowana przez żołnierzy brygady SS-RONA. Działalność Instytutu została wznowiona w 1947, zatrudniono 11 lekarzy oraz utworzono działy: radioterapii, patologii i chirurgii. W instytucie pracowali m.in. Tadeusz Koszarowski (sformułował definicję onkologii), Józef Laskowski (twórca szkoły patologii onkologicznej), Ludwika Tarłowska (utworzyła onkologię ginekologiczną) oraz Janusz Buraczewski (utworzył radiodiagnostykę onkologiczną). W 1951 w wyniku rozporządzenia Rady Ministrów Instytut Radowy został połączony z Instytutem Onkologii w Krakowie oraz z Państwowym Instytutem Przeciwrakowym w Gliwicach, w związku z czym powstał Instytut Onkologii im. Marii Skłodowskiej–Curie. Od 1984 Instytut Onkologii nosi nazwę Centrum Onkologii – Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie.

Źródła: E. Towpik, Centrum Onkologii – Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie: 1932–2002, Warszawa 2002; Odezwa warszawskiego Instytutu Radowego, „Gazeta Lwowska” 1939, nr 8; E. Towpik, Z. Wronkowski, Instytut Radowy im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie, https://www.coi.pl/o-instytucie/historia-instytutu/instytut-radowy-im-marii-sklodowskiej-curie-w-warszawie/ (dostęp: 05.03.2019).