Instytut Gospodarstwa Społecznego

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Instytut Gospodarstwa Społecznego – instytucja badająca życie gospodarcze i społeczne, w tym warunki życia ludności pracującej, powołana w 1920 r. przez członków funkcjonującego od 1906 r. Biura Pracy Społecznej. Inicjatorem powstania ISG był Włodzimierz Wakar. Był autonomiczną Sekcją Towarzystwa Ekonomistów i Statystyków Polskich. W pierwszym okresie działalności skupiono się na działalności publicystycznej i wydawniczej. IGS prowadził m.in. czasopismo „Bulletin Polonais”, na potrzeby plebiscytu „Wspólna Sprawa”. Naukowy charakter posiadał „Biuletyn Instytutu Gospodarstwa Społecznego”, IGS opublikował również w języku francuskim i angielskim Almanach Polski. Po objęciu kierownictwa IGS przez Ludwika Krzywickiego nastąpił zwrot w kierunku badań o charakterze naukowym. Opublikowano wówczas m.in. pracę Rosja Sowiecka pod względem społecznym i gospodarczym. Od 1923 r. ze względów finansowych ograniczono działalność. Wydano w tym czasie m.in. kilka pozycji dotyczących inflacji. Od 1926 r. Instytut Gospodarstwa Społecznego funkcjonował jako samodzielna jednostka. Do pierwszego zarządu weszli L. Krzywicki, Konstanty Krzeczkowski, Henryk Kołodziejski, Bronisław Ziemięcki, Tadeusz Szturm de Sztrem. Instytut prowadził badania z zakresu polityki społecznej, w tym ubezpieczeń społecznych, bezrobocia, warunków bytowych ludności, samorządu lokalnego. Zrealizował konkursy na „Pamiętniki bezrobotnych” (1933), „Pamiętniki chłopów” (1935-1936), „Pamiętniki emigrantów” (1939). Instytut kontynuował działalność po wybuchu II wojny światowej. Szczególną role odgrywał wówczas Ludwik Landau. W 1957 r. Instytut Gospodarstwa Społecznego reaktywowano jako jednostkę ówczesnej Szkoły Głównej Planowania i Statystyki pod kierunkiem Edwarda Strzeleckiego. Od 1990 r. IGS, działający od 1991 r. w strukturach Szkoły Głównej Handlowej, oprócz tradycyjnych kierunków prowadzi badania dotyczące problematyki rynków pracy Unii Europejskiej oraz potrzeb socjalno-medycznych. Tradycyjnie realizuje konkursy na pamiętniki - „Pamiętniki Emigrantów”, „Pamiętniki Polaków na Litwie”, „Pamiętniki Polaków na Wschodzie” (Białoruś, Ukraina, Kazachstan), „Pamiętniki nowego pokolenia chłopów polskich”, „Pamiętniki bezrobotnych”.

Źródła: M. Cesarski, Sprawa mieszkaniowo-osadnicza w badaniach środowiska Instytutu Gospodarstwa Społecznego 1920-2020, Warszawa 2021; Instytut Gospodarstwa Społecznego 1920-1930. Sprawozdanie z działalności dziesięcioletniej, Warszawa 1930; O instytucie, [O Instytucie – Instytut Gospodarstwa Społecznego | Szkoła Główna Handlowa w Warszawie (sgh.waw.pl)]] [dostęp 2022-02-19]; T. Szturm de Sztrem, Instytut Gospodarstwa Społecznego 1920–1944. Przyczynek do historii instytucji naukowo-społecznych w Polsce, Warszawa 1959.