Hupert Juliusz

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hupert Juliusz – ur. 6.05.1910 w Tarnopolu, zm. 20.07.1995 w Chicago, inżynier radiotechnik, wynalazca. Absolwent Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej. Pracownik Państwowych Zakładów Tele-i Radiotechnicznych w Warszawie do 1939. Autor patentu na nadajnik radiotelegraficzny z generatorem lub wzmacniaczem lampowym, zaopatrzonym w lampę manipulacyjną lub lampę kompensacyjną. Patentu udzielono w 1938. Wynalazek polegał na opracowaniu nowego układu połączeń nadajnika o dużej mocy w celu odciążenia kontaktów klucza lub przekaźnika manipulacyjnego. Dzięki temu zmniejszyło się zużycie powierzchni stykowych i ryzyko powstania przepięć przy przerywaniu dużego prądu manipulacyjnego. Ponadto Hupert prowadził badania z zakresu krótkofalarstwa, systemów modulacji oraz konstrukcji nadajników radiowych. Po 1939 emigrował do Wielkiej Brytanii. Pracownik Admirality Signal Establishment w latach 1940-1947. Zajmował się udoskonalaniem łączności radiowej na morzu. Wynalazł stabilizator częstotliwości nadajników okrętowych, zastosowany po raz pierwszy na pancerniku „Anson”. Stabilizator umożliwiał efektywną współpracę marynarki z lotnictwem. Wszedł do produkcji seryjnej. Hupert skonstruował również miniaturowy nadajnik połączony z zegarkiem i urządzeniem do automatycznego kodowania położenia. Ułatwiało to lokalizację osób w powietrzu i na wodzie. W latach 1943-1944 zbudował krótkofalowy nadajnik, który stał się podstawowym wyposażeniem okrętów. Po wojnie emigrował do Stanów Zjednoczonych. Wykładowca De Paul University w Chicago w latach 1947-1957. Stopień doktora uzyskał w 1951 na Uniwersytecie w Evanston. Prowadził wykłady z dziedziny elektrofizyki. W latach 1954-1961 uzyskał patenty na system zdalnego sterowania drogą radiową, generator sygnałów szerokopasmowych, wielozakresowy generator skompensowany oraz tłumik do falowodu. Tytuł profesora zwyczajnego uzyskał na Uniwersytecie Chicagowskim w 1959. Zamiejscowy członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. Współautor „Wybranych Zagadnień elektroniki i telekomunikacji” (1968).

Źródła: J. Hupert, A. Smoliński, Zastosowanie modulacji jednowstęgowej do celów radjofonji, „Przegląd Radjotechniczny” 1934, nr 7-8; J. Hupert, Wzmacniacz mocy z podwojeniem częstotliwości, „Przegląd Radjotechniczny” 1937, nr 15-16; Hupert Juliusz, [1] [dostęp: 24.07.2020]; B. Orłowski, Profesor na trudne czasy, „Telekomunikacja i Techniki Informacyjne” 2018, nr 1-2; Polski wkład w przyrodoznawstwo i technikę: słownik polskich i związanych z Polską odkrywców, wynalazców oraz pionierów nauk matematyczno-przyrodniczych i techniki, t. II, red. B. Orłowski, Warszawa 2015; Wybrane zagadnienia elektroniki i telekomunikacji, red. J. Groszkowski, Warszawa 1968.