Frydrychewicz Andrzej

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Frydrychewicz Andrzej – ur. 13.03.1932 w Hrubieszowie. Inżynier lotnictwa, konstruktor samolotów. Ukończył Wydział Lotniczy Politechniki Warszawskiej. W 1959 został zatrudniony w PZL Warszawa Okęcie, w Biurze Konstrukcyjnym Franciszka Misztala i Leszka Dulęby i dołączył do prac nad samolotem MD-12. Rok później trafił do zespołu Ryszarda Orłowskiego, pracującego nad PZL-4 „Wilga”. W 1962 kontynuował prace nad „Wilgą” razem z Bronisławem Żurakowskim („Wilga-2” i „Wilga C”). Prace nad kolejnymi wersjami „Wilgi” Frydrychewicz prowadził w następnych latach, co pozwoliło utrzymać samolot na rynku 40 lat i sprzedać ponad 1000 egz. W 1963 rozpoczął prace nad samolotem rolniczym. Efektem były projekty: PZL-101M „Kruk 63” oraz PZL-106 „Kruk 65”. W 1970 został głównym konstruktorem WSK Okęcie. W pierwszej połowie lat 70. opracował projekt samolotu akrobacyjnego „Harnaś 71” oraz latającego laboratorium Lala-1 (1972). W 1971 odrzucił udział w projekcie realizacji radzieckiego odrzutowego samolotu I-711 jako PZL M-15, występując z inicjatywą budowy średniego samolotu rolniczego PZL-106 „Kruk”, która została zaaprobowana. Samolot zaprojektowany w latach 1972-1973 stał się protoplastą rodziny nowoczesnych samolotów rolniczych w państwach należących do Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej. Równolegle pracował dla kanadyjskiej firmy Airtech Canada. W latach 1981-1983 wraz z zespołem opracował projekt samolotu szkolno-treningowego dla wojska (samolot śmigłowy o właściwościach odrzutowca). W 1984 loty rozpoczął pierwszy prototyp PZL-130 „Orlik”. Polskie wojsko nie było zainteresowane wersją turbośmigłową, stąd do realizacji włączyła się Airtech Canada. Intensywne prace nad „Turbo-Orlikiem” nastąpiły w II połowie lat 80. Zmiana nastawienia polskiej armii zaowocowała nowymi wersjami: PZL-130 TB (1992) i PZL-130 TC-II (2003). W latach 1990-1994 Frydrychewicz z zespołem opracował koncepcję samolotu pola walki PZL-230 „Skorpion”. Równolegle kontynuował prace nad samolotami rolniczymi, szkolnymi i akrobacyjnymi. W latach 90. zajął się projektowaniem samolotów bezzałogowych („Wampir 1”, „Wampir 2”, „Krogulec”). Po 2000 był szefem zespołu projektowego Aerodes. Powstały tam projekty samolotów sportowych ultralekkich (AF-129, „Opal-1”), samolotu turystyczno-dyspozycyjnego, pasażersko-transportowego.

Źródła: J. Babiejczuk, J. Grzegorzewski, Polski przemysł lotniczy 1945-1973, Warszawa 1974; A. Glass, Samoloty PZL 1928-1978, Warszawa 1980; Kto jest kto w polskim lotnictwie, „Lotnictwo” 1991, nr 2; Frydrychewicz Andrzej Mieczysław, [1] [dostęp: 15.02.2019]; Frydrychewicz Andrzej, [2] [dostęp: 15.02.2019].