Drzewiecki Jerzy

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Drzewiecki Jerzy – pilot doświadczalny, konstruktor lotniczy. Ur. 7.08.1902 w Warszawie, zm. 15.05.1990 w Ottawie. Absolwent Politechniki Warszawskiej. Wiceprezes Sekcji Lotniczej Koła Mechaników Studentów Politechniki Warszawskiej. Członek Aeroklubu Warszawskiego oraz Związku Polskich Inżynierów Lotniczych. Pierwszym projektem Drzewieckiego był szybowiec SL-2 „Czarny Kot”. W 1925 jako cywil szkolił się w Centralnej Eskadrze Treningowej przy 1 pułku lotniczym, uzyskując dyplom pilota wojskowego. Do 1926 pracował jako zastępca kierownika biura konstrukcyjnego w Wojskowej Centrali Badań Lotniczych w Warszawie. Zaprojektował skrzydła do samolotu WZ-X. Z Antonim Kocjanem skonstruował mały samolot JD-2. We współpracy ze Stanisławem Rogalskim i Stanisławem Wigurą stworzył sportowy samolot RWD-1 i zapoczątkował współpracę zespołu RWD. W 1928 Drzewiecki pracował w holenderskiej wytwórni Fokker. Nowe techniki konstrukcji lotniczej wprowadził do własnych projektów. W 1929 uzyskał dyplom inżyniera wydziału lotniczego na Politechnice Warszawskiej. W 1933 Sekcja Lotnicza przekształciła się w Doświadczalne Warsztaty Lotnicze. Drzewiecki, jako jeden z głównych konstruktorów był współtwórcą kilkunastu projektów samolotów. Pracował jako pilot doświadczalny, sprawdzając prototypy. Wielokrotny rekordzista. 12.08.1931 z Jerzym Wędrychowskim ustanowił międzynarodowy rekord prędkości w II klasie samolotów turystycznych, osiągając prędkość 178 km/h. Razem dokonali lotu dookoła Polski 17-22.06.1929, pokonując trasę Warszawa-Lublin-Kraków-Katowice-Poznań-Warszawa liczącą 1300 km w 10,5 godziny. 22.07.1932 uległ poważnemu wypadkowi sprawdzając prototyp RWD-6. Następnie z A. Kocjanem 30.11.1932 osiągnął rekord wysokości, wznosząc się na 6023 m. W 1939 ewakuował się do Rumunii, następnie przedostał się do Wielkiej Brytanii. Od 1940 pracował jako kreślarz dla wytwórni Westland. W l. 1941-1945 pilot w Air Transport Auxiliary, w l. 1945-1947 kreślarz wytwórni Bristol Aeroplane Co. W 1947 emigrował do Kanady. Pracował jako kreślarz, następnie konstruktor dla National Research Council w Ottawie. Zajmował się antenami radarowymi, radioteleskopami i interferometrami. Odszedł na emeryturę w 1972.

Źródła: Drzewiecki Jerzy, [1] (dostęp 29.07.2019); A. Glass, Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939, Warszawa 1977; Jerzy Drzewiecki, [2] (dostęp 29.07.2019); Katastrofa lotnicza inż. Drzewieckiego, „Dzień Dobry!” 1932, nr 203; A. Morgała, Samoloty wojskowe w Polsce 1924-1939, Warszawa 2003.