Brzeziński Józef

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Brzeziński Józef - polski biolog, ogrodnik, wykładowca i profesor (od 1913) Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pionier naukowego ogrodnictwa. Urodzony 22.02.1862 w Białogonie, zmarł 25.11.1939 w Krakowie. Opracował nowe metody uprawy warzyw, które rozpowszechnił w szczególności w Małopolsce. Ukończył średnią Szkołę Ogrodniczą przy Ogrodzie Pomologicznym w Warszawie oraz studia przyrodnicze w Paryżu, gdzie w 1891 roku uzyskał dyplom. Wykładał na studium rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Organizator ogrodu owocowo-warzywnego na polu doświadczalnym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Prądniku Czerwonym (1893). Po zakończeniu I wojny światowej przy Studium Rolniczym UJ założył pierwszą oddzielną Katedrę Ogrodnictwa, której był kierownikiem. Zajęcia praktyczne i pokazy odbywały się w ogrodzie owocowo-warzywnym na polu doświadczalnym UJ. Wprowadził ogrodnictwo oparte na podstawach naukowych jako przedmiot studiów uniwersyteckich. Pierwszymi wykładowcami ogrodnictwa byli prof. Edward Janczewski oraz Józef Brzeziński (początkowo jako asystent profesora). Wykłady obejmowały tematykę sadownictwa, pszczelarstwa, warzywnictwa. W 1904 w rozprawie habilitacyjnej Rak drzew, jego przyczyny i przejawy Brzeziński udowodnił, że jednym z czynników chorób drzew są również bakterie. W latach 1902-1910 był zastępcą dyrektora krakowskiego Ogrodu Botanicznego. Członek i aktywny działacz komisji Polskiej Akademii Umiejętności. Prezes Towarzystwa Ogrodniczego w Krakowie (1893-1924) oraz jego członek honorowy (1937). Od 1898 był redaktorem czasopisma „Ogrodnictwo”. Autor ok. 250 prac i artykułów naukowych, m.in. Uprawa drzew i krzewów owocowych (1949), Uprawa warzyw (1948). Był wybitnym popularyzatorem i działaczem oświatowym.

Źródła: Brzeziński Józef [w:] Wielka Encyklopedia PWN, t. 4, Warszawa 2001; T. Stanisławska-Adamczewska, J. Adamczewski, Kraków, ulica imienia..., Kraków 2000; M. Walczak, Ludzie nauki i nauczyciele podczas II wojny światowej. Księga strat osobowych, Warszawa 1995.