Aeroklub Rzeczypospolitej Polskiej

Z
Skocz do: nawigacja, szukaj

Aeroklub Rzeczypospolitej Polskiej – organizacja skupiająca polskich lotników, pełniąca ważną rolę w upowszechnianiu lotnictwa na ziemiach polskich. Powstała 18.01.1921 z połączenia Aeroklubu Polskiego w Poznaniu (1919) i Aeroklubu Polskiego w Warszawie (1920), tworząc ogólnopolską organizację lotniczą Aeroklub Rzeczypospolitej Polskiej (ARP). Zrzeszał techników, naukowców oraz sportowców. Celem była działalność na całym obszarze Polski i pełnienie funkcji przedstawiciela polskiego lotnictwa w Międzynarodowym Związku Lotniczym (FAI). Aeroklub zakładał parki lotnicze i balonowe. Organizował zawody krajowe i międzynarodowe oraz wycieczki lotnicze i turystyczne. Urządzał wystawy, odczyty promujące lotnictwo, zjazdy i zebrania naukowe. Poza tym wydawał publikacje, zakładał laboratoria doświadczalne, biblioteki i muzea lotnicze. W l. 1921-1927 aktywność klubu się zmniejszała. Reaktywacja nastąpiła 15.12.1927. Na czele ARP stanął książę Janusz Radziwiłł. 22.03.1931 otwarto lokal klubowy ARP przy ul. Krakowskie Przedmieście 11 w Warszawie. Działalność swym patronatem objął prezydent Ignacy Mościcki. Z inicjatywy ARP powołano m. in. Ligę Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (1928), Związek Polskich Aeroklubów Akademickich (1929), Komisje Lotnictwa Sportowego (1929) oraz Zrzeszenie Klubów Lotniczych (1929). ARP przyczynił się do szybkiego rozwoju sportu szybowcowego i samolotowego w Polsce. W l. 1928-1938 liczba szybowisk wzrosła z 2 do 108, a szybowców z 20 do 1200. Pierwszą szkołę szybowcową w Polsce otwarto w 1930 w Bezmiechowej. Do 1939 liczba pilotów samolotowych w klubach wzrosła z 25 do 1380. Zorganizowano ponad 50 zawodów krajowych i ustanowiono 4 rekordy międzynarodowe. Pierwszy w Polsce mityng lotniczy organizowany na Lotnisku Mokotowskim w Warszawie oglądało 30 tys. widzów. ARP reaktywowano 10.10.1945, od 1.01.1957 funkcjonował jako Aeroklub Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. W 1990 zmieniono nazwę na Aeroklub Polski. Wybitni członkowie ARP: Bolesław Orliński, Leon Kubiak, Ludomir Rayski, Stanisław Skarżyński, Andrzej Markiewicz, Józef Lewoniewski, Stanisław Rękawek, Bolesław i Józef Adamowiczowie, Artur Berson, Franciszek Hynek, Zbigniew Burzyński, Władysław Pomaski i Franciszek Janik.

Źródła: 100-lecie polskiego lotnictwa: tradycje, technika i taktyka, red. G. Rosłan, Rzeszów 2018; Dziesięciolecie LOPP, „Lot Polski” 1933, nr 5; Z. Burzyński, Próbny lot balonem wolnym na wysokość, „Lot Polski” 1933, nr 3; Instrukcja szybowcowa, Warszawa 1934; A. Glass, P. Bondaryk, Historia lotnictwa w Polsce, Warszawa 2011; Regulamin i instrukcja premiowanych wyczynów szybowcowych 1938 roku, Warszawa 1938; Statut Aeroklubu Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1927; W. Subotkin, Z kart historii polskiego lotnictwa, Szczecin 1985; Historia AP, [1] (dostęp 12.08.2019); W tym roku przypada 100-lecie Aeroklubu Polskiego, [2] (dostęp 12.08.2019).